Dag 9; Bivak - Zagora 124km

Om zes uur zijn Sjaak en Richard uit de veren. Zij gebruiken die gelegenheid om samen de heuvels achter ons te beklimmen om de zon te kunnen zien opkomen boven de woestijn. Na een forse klim volgt een adembenemend schouwspel over de vallei, de zon die zich in een idioot hoog tempo naar de hemel begeeft, en een ietwat beklemmend gevoel van nietigheid.

Top van de zandduin bij zonsopgang....Adembenemend !

Bij terugkomst is de ploeg (exclusief Wessel) uit de meurbaal gekropen, en staat het water voor thee en koffie op. Ontbijten doen we met muesli ( Sjaak en Peter) en ontbijtkoek repen (de rest), want brood is er natuurlijk niet. Na het gezamenlijke afwasje checken we de luchtfilters van de auto's en de equipment op het dak. Vandaag staan er een dikke 100 woestijn kilometers op het programma. Het doel is de woestijnstad Zagora.  Van de andere teams nog geen spoor.......  Als we net zijn vertrokken strekt zich een werkelijk "biljartlaken"  piste voor ons uit. Een soort harde, perfect vlakke korst waarop we snelheden tot 100 km per uur kunnen halen. Jammer genoeg duurt dit niet al te lang, maar we hebben mooie beelden kunnen maken van voortstuivende auto's. Leuk voor de sponsor DVD.  Omdat we niet de hele dag willen leven op ontbijtkoek repen, rijden we een piepklein berberdorpje binnen, op zoek naar een "bakker". Die vinden we in de vorm van een Berber huisvrouw, die ons haar zelfgebakken brood verkoopt, en geheel volgens berber traditie steeds meer vraagt voor het brood bij het zien van de handvol muntjes van Freek.

In tussentijd hebben zich vierhonderdduizend kinderen rond de auto's verzameld die handenophoudend vragen om "souvenirs" en " cadeaus" . Hanneke geeft enkele kinderen wat pennen en andere snuisterijen maar al snel worden de kinderen onderling agressief en gaan elkaar zelfs te lijf. Dat wordt ons te gortig en we ontzetten onszelf door de auto's langzaam maar zeker in beweging te brengen. Dat moeten we volgende keer anders doen.  We vervolgen onze weg over wisselende ondergronden, van gravelpistes, mul zand, tot keienpistes bezaaid met keien als bowlingballen.  We blijven ons verbazen over de contrasten in omgeving, bodem en scenery. Als Freek stopt omdat er een stuk dakbepakking is verloren, en Richard en Wessel zich sanitair terugtrekken achter de enige boom, spotten we op afstand van een paar honderd meter de eerste kleine kudde wilde kamelen. Zij grazen rustig de paar struikjes is het landschap af en lijken ons niet te zien. Gáááf.....!

De rest van de dag verloopt zonder noemenswaardige incidenten. Geen pech, geen schade of andere sores. We rijden in het eerste deel van de middag al onze bestemming binnen ; de stad Zagora. De camping uit het roadbook blijkt vol te zitten, dus vinden we een overnachtingsplek in een Riad. Ook wel lekker, dan hebben we ook een douche, en dat is na twee dagen in de woestijn erg welkom.  Aangezien we lekker vroeg zijn, wordt de gelegenheid gebruikt om een werkplaats te zoeken voor een definitieve oplossing voor de afgebroken daksteun van de buffel.  Met bemiddeling van de Riad eigenaar komt ene  Mohammed Gordito in een autootje aangehobbeld. Hij beschouwd het probleem, stapt met een stinkende smerige overall bij ons in de auto, en dirigeert ons de stad in naar zijn werkplaats.

Le Garage......

Die werkplaats is een verhaal apart, maar gaat elk voorstellingsvermogen te boven. Er wordt echter vlot en vakkundig een nieuwe steun aan het roofrack gelast, terwijl de lokale kinderschare ons zelfvlochten kameeltjes aanbiedt. De teams hebben na twee dagen woestijn wel trek in een biertje en bij het betalen van Mohammed (250 Dirham) wordt gevraagd naar de mogelijkheden. Mohammed stuurt zijn "boekhouder" voor ons uit op een brommertje, en wij worden afgeleverd bij een hotel verderop.

Heimelijk bier scoren......

Wessel gaat met Sjaak en Peter naar binnen en daar volgt een tafereel dat nog het meest lijkt op het aanschaffen van harddrugs in Amsterdam. Geheimzinnig gedoe, kamertje in, gangetje door, smoezende berbers, maar uiteindelijk enkele flesjes bier voor de exorbitante prijs van 1,50 per flesje.  Voor hier een idioot hoog bedrag.  Wij zijn blij met deze luxe, evenals met de douche later die avond. We spoelen het Fesh Fesh van ons af en gaan voldaan slapen. Welterusten.......