Dag 5; Fes - Meski Oase 410km

Inderdaad, het was rete-koud. Gauw een kop warme thee en starten. De teams blijken allemaal behoefte aan brandstof, want het is een drukte van belang bij de enige pomp in de omgeving. De route voert naar de eerste woestijn bestemming; de Meski Oase. Volgens het roadbook moeten we vroeg vertrekken en niet treuzelen vandaag. We rijden via prachtige Berber dorpjes als Bir Tam-Tam, Ribat el Kheir, Tizi-bou-Zabel en Missour.  De route voert ons over het Atlas gebergte en daarom moeten we ons goed op de hoogte stellen van de weersomstandigheden want de Atlas is onvergeeflijk bij slecht weer. Er bestaat een "escape" route over het asfalt, maar dat is onze eer een beetje te na.......

Passage Atlasgebergte

Over de Atlas dus en we worden getrakteerd op ongelooflijke vergezichten, besneeuwde toppen, schaapherders met kudde en vriendelijk zwaaiende bergbewoners. Er zijn verhalen dat deze berg-Berbers met stenen gooien naar vreemdelingen in auto's, maar tot op heden gaat alles heel vriendelijk. 

Het venijn zit zoals altijd in de staart, en aangekomen in een totaal witte wereld op 2400 m, blijkt het laatste deel van de weg die ons over de Bergkam moet voeren totaal onbegaanbaar. Wat te doen ? Terugkeren, wat de meeste teams vorig jaar hebben gedaan, zou betekenen dat we zes uur voor niets hebben gereden..... Na overleg met een paar andere teams gaat team Amsterdam2Dakar (zij zijn de enigen met sneeuwkettingen) met de Mitsubishi Shogun als eerste een poging wagen, en zal ons via de 27mc op de hoogte houden.  Na geruime tijd komt het bericht. "Met kettingen en ingeschakelde 4x4 is het wel te doen, de 2wd's maken geen kans". We sturen onze  Pajero's de bergpas op en hebben uiteindelijk een fantastische klim naar boven. Spannuuuuund......!

Gehaald.....! 2400 m

Dapper ook van een paar 2wd teams, die zich met sleepkabel door andere 4x4's over de pas hebben laten trekken. Met een normale wintersporttrip zou je het niet in je hoofd halen.! Het vervolg is na het voorgaande vrij saai en de wegen slecht. Daardoor komen we voor de derde dag op rij lang na donker aan in de Meski Oase. Inderdaad een hele echte oase kompleet met warmwaterbron, palmen en fesh-fesh (heel fijn woestijnzand dat letterlijk overal gaat zitten). We worden bij aankomst bijna letterlijk besprongen door Berber sjacheraars die ons uitnodigen voor de thee, hun huisje willen laten zien, maar vooral handel willen drijven. Ze vragen voortdurend om ruilspullen en willen ons allemaal in Djallabah's hijsen.  Richard schaft twee tulband doeken aan voor een tientje, voor straks in de echte woestijn ( openingsprijs was 30 euro p/st. ) We eten vanavond boerenkool met worst ( echt waar) onder de palmbomen in de oase. Het is namelijk kouder dan je denkt..... We krijgen, wanneer we verbinding hebben, van het thuisfront veel vragen naar het blog. Maar even een stukje uitleg. Voor het bijhouden van het blog zijn we afhankelijk van de beschikbaarheid van mobiel internet. Wij vullen het blog met het toetsenbordje van de iPhone. Lang niet altijd is mobiel internet beschikbaar, dus hopen we dat onze lezers (en dat zijn er vele hebben we begrepen) daarvoor begrip kunnen opbrengen. Van sommige volgers begrijpen we dat zij niet kunnen/willen Twitteren. Hoeft ook niet ! Bekijk het Twitter katern op onze site, daar posten we ook de foto's en heb je geen account voor nodig.  Wij van onze kant vinden het erg leuk om reacties op ons blog van jullie te lezen, dat kan gewoon op de blog met "plaats reactie". Doen !!